Bez kategorii

Jutro jest już blisko. Dzieli Cię od niego w najdłuższym wypadku zaledwie noc. Nie warto tracić czasu na bezowocne działania. Jesteś kapitanem okrętu, na którym znajduje się mnóstwo ludzi, od których będzie zależała przyszłość. Wieziesz ze sobą przyszłych prezydentów, mężów stanu, lekarzy, dietetyków, twórców kultury, rzemieślników, dyrektorów międzynarodowych firm, prawników, sprzedawców. Od Ciebie zależy nie tylko […]

Wiosna już rozgościła się u nas na dobre Wczoraj, gdy biegałam po bielskim lotnisku, nie mogłam się nacieszyć słońcem, soczystą zielenią i nastrojem zbliżającego się lata. Niby dopiero kwiecień, ale już momentami czuć wakacyjny klimat. Oczywiście pogodowy, bo praca w szkole wre Wszystkie egzaminy dopiero przed nami.

Cukier to biała śmierć, wiadomo. Powoduje otyłość, degradację mózgu i inne przykre przypadłości. Ale lubimy słodkości, więc szukamy zamienników. Może jakieś batoniki zbożowe? Czytamy etykiety, a tam – samo dobro! – syrop glukozowo-fruktozowy! Syrop – jednoznacznie kojarzy się z preparatem dla zdrowia, prawda? Dalej, glukoza – konieczna dla prawidłowego funkcjonowania mózgu. W porządku, została tylko fruktoza. O, to już wiadomo,

Kilka dni temu od wydawnictwa, z którym współpracuję, otrzymałam intrygującą publikację napisaną pod redakcją Jana Świerszcza: „Lekcja równości. Jak prowadzić działania antydyskryminacyjne w szkołach”. Lektura niecodzienna, zmuszająca do refleksji. Jeszcze nie skończyłam jej czytać, w związku z czym nie śmiem recenzować. Chciałabym tylko poruszyć pewien niewygodny temat, który został w niej zasygnalizowany.

Masz wizję, która jest odrębna od innych? Chciałabyś kształtować ludzi samodzielnych, zaradnych, ambitnych, świadomych swojego potencjału i konieczności nieustannego rozwoju, nawet kosztem kompetencji twardych? Czujesz podskórnie, że opanowanie podstawy programowej nie zagwarantuje Twoim uczniom życiowego sukcesu?

W tym tygodniu jedna z bliskich mi osób zapytała, czy wezmę udział w Share Week. Odpowiedziałam – nie wiem, myśląc – jestem tak zaabsorbowana nowym projektem, że z pewnością nie dam rady. Skąd więc jednak wziął się u mnie ten wpis? Ponieważ zrobiło mi się zwyczajnie wstyd, że inni mają czas, aby mnie polecić innym, a ja nie potrafię się odwdzięczyć.