Bez kategorii

Być może niektórzy z Was są zniesmaczeni, że autorka bloga o edukacji XXI wieku ma tak zaściankowe poglądy… Owszem, dostrzegam narastającą tendencję do wykorzystywania nowoczesnych technologii w nauczaniu, nie jestem ignorantką. Niektórych z nich sama używam (choć w bardzo ascetycznej formie), ale póki będę miała no to wpływ, nie zgodzę się, aby moi uczniowie porzucili pisanie ręczne.

Gdy zaczynałam pracę w szkole, oczy błyszczały mi na hasło wyrównywania szans w edukacji. Po kilku latach też błyszczały, ale już ze złości. Uważam, że to jedna wielka bzdura. W tej propagandzie nie drzemie żadna szansa, ale czai się ogromne niebezpieczeństwo.

Gromadzimy zasoby. Wszędobylskie zbieractwo rozpanoszyło się na skalę makro. Chcemy mieć jak najwięcej. Bo „dużo” oferuje bezpieczeństwo, poczucie stabilności i spełnienia.

Dziś udamy się na poszukiwania najważniejszej cyfry w kuchni, wokół której zbudowane są zasady prawidłowego żywienia. Tą cyfrą jest 5. Dlaczego? Przekonaj się sam i zobacz, jak przeprowadzić z uczniami ciekawą lekcję na ten temat.

Było sobie marzenie. Wielkie! Jak to z marzeniami bywa Wyglądało pięknie, onieśmielało. Więc musiało stanąć z boku, aby nie zasłaniać codzienności. Jednak z każdym dniem zajmowało coraz więcej przestrzeni i dopominało się o uwagę. Było bezlitosne. Pewnego dnia nieśmiały szept zamienił się w krzyk. I wygrało FitEdukacja zrodziła się z marzenia. Jak wszystko Ogłuszona jego krzykiem, postanowiłam, że spróbuję. Jednak od początku wiedziałam

„Wszechstronny rozwój osobowości uczniów”, „wdrażanie do samorozwoju”, „dbałość o wszechstronny rozwój młodzieży”, „kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie we współczesnym świecie”, „dbałość o integralny rozwój biologiczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny i moralny ucznia” – wszystkie te fragmenty dotyczą kształtowania postaw i znajdują się w częściach wstępnych statutów szkoły, podstaw programowych czy programów wychowawczych. Brzmią i wyglądają pięknie – jak kunsztowne ornamenty

Aktywność fizyczna ma wiele form i różną intensywność. Dla jednego treningiem może być już szybki spacer, a dla kogoś dopiero bieg powyżej 10. km. To, że ruch pomaga w procesie uczenia się jest raczej generalnie znaną prawdą, aczkolwiek w ogóle niewykorzystywaną w edukacji. I to właśnie chcielibyśmy zmienić. Ale rodzi się pytanie jak to zrobić? I o jaki ruch chodzi?

Oczywiście mowa będzie o kompetencjach miękkich. Ich wartość jest nie do przeceniania. W branży biznesowej mówi się o tym już coraz głośniej, że pracownik z odpowiednią postawą jest więcej wart, niż pracownik z odpowiednim wykształceniem.